tag:blogger.com,1999:blog-2753887132186457652011-07-08T07:35:52.982+03:00Το ημερολόγιο ενός ανήσυχου κλασικού τραγουδιστή.niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.comBlogger481100tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-7036816932044811622009-06-04T11:00:00.002+03:002009-06-04T11:33:56.829+03:00

Μερικές νότες και μερικές σκέψεις καλό είναι να τις κρατάμε για τον εαυτό μας. Μερικές....Ο βαρύτονος Dietrich Fischer-Dieskau με τον πιανίστα Christoph Eschenbach ερμηνεύουν το Muttertraum του Robert Schumann (Πέντε τραγούδια, έργο 40 αρ. 2). Το ποίημα ανήκει στον Adelbert von Chamisso και είναι βασισμένο σε παραμύθι του γνωστού Hans Christian Andersen).Δείτε κι εδώ.

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-65520264814996498912009-04-01T21:00:00.001+03:002009-04-01T21:03:37.835+03:00

Σας έχει τύχει ποτέ να συνδέσετε μια μουσική με μια εποχή; Σας έχει. Τις μέρες αυτές ακούω συχνά έναν δίσκο, καινούριο σχετικά, κάθε φορά που γυρίζω κουρασμένος από τη δουλειά —τη δουλεία ίσως— και θέλω να αδειάσω το μυαλό μου από όλα κι απ' το τίποτα... Και μέσα σ' αυτή τη σκόνη την αφρικανική η μύτη μου αποφάσισε να δέσει τη μουσική αυτή με τις ανθισμένες πορτοκαλιές του πεζοδρομίου έξω από το

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-79743922420360983282008-12-25T10:11:00.004+02:002009-04-01T20:49:43.850+03:00

Όντως... πιάσαμε αράχνες εδώ μέσα... Πολλή σιωπή, για μήνες... Ό,τι και να πείτε θα έχετε ένα δίκιο.Δύσκολο να μιλήσεις όταν δεν έχεις κάτι να πεις. Όταν δεν έχεις κάτι ουσιαστικό να μοιραστείς. Ή όταν έχεις τόσα πολλά που δεν ξέρεις από που να αρχίσεις... Η αλήθεια είναι κάπου ανάμεσα σ' αυτά – όσο κι αν ακούγεται μπερδεμένο αυτό...Πάντως, όταν η φωνές σιωπούν, τα όργανα δίνουν τη λύση. Σας

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-48655409136821576812008-08-10T16:00:00.002+03:002008-08-10T16:38:24.682+03:00

Είμαι από εκείνους τους γραφικούς τύπους που πάντα συγκινούνται με τις τελετές· ό,τι κι αν είναι αυτές, όσο μεγάλο ή ασήμαντο γεγονός κι αν σηματοδοτούν, ανεξάρτητα από τα ζητήματα πίστης ή των ιδεών που θέτουν. Παλιά ντρεπόμουν γι' αυτή την ευσυγκινησία· τώρα πια όχι τόσο. Αισθάνομαι ότι οι τελετές οριοθετούν σημεία στο χρόνο, σημεία μοναδικά που δεν πρόκειται να επαναληφθούν ποτέ.Και οι

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-44081391109368757242008-08-05T10:30:00.002+03:002008-12-10T13:13:04.792+02:00

Μερικά πράγματα δεν μπορείς παρά να τα μοιράζεσαι. Όσο κι αν λείπεις, όσο κι αν έχεις ξεχαστεί....César Franck: Ψυχή, συμφωνικό ποίημα για ορχήστρα και χορωδίa [Τέσσερα αποσπάσματα για ορχήστρα] – Le Sommeil de Psyché (Το όνειρο της Ψυχής) – Lento. Τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Στρασβούργου διευθύνει ο Jan Latham-Koenig.Γνώρισα το παραπάνω έργο πολύ πρόσφατα. Την ερμηνεία που ακούτε σήμερα τη βρήκα

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-12631174804220294912008-04-29T19:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:04.918+02:00

Όσο ξεφεύγω από τα καθημερινά και αφουγκράζομαι τα σπουδαία..., ναι· ίσως τελικά να πιστεύω περισσότερο απ' όσο νομίζω...Ευχές σε όλους, πιστούς και μη!Ο πίνακας (Ο άπιστος Θωμάς) ανήκει στον Caravaggio. Το μουσικό θέμα With This Love που ακούγεται σήμερα είναι από το άλμπουμ Passion του Peter Gabriel, το soundtrack της ταινίας Ο Τελευταίος Πειρασμός του Martin Scorsese (βασισμένης στο ομώνυμο

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-69753161620106941472008-04-26T12:00:00.015+03:002008-12-10T13:13:05.080+02:00

Παρεξηγημένη υπόθεση η βυζαντινή μουσική! Παρεξηγημένη και παραμελημένη. Ο δυτικός τρόπος ζωής επιτρέπει την ύπαρξή της μόνο ως ένα είδος —θα έλεγα— εξωτικό! Η παντοκρατορία της δυτικής μουσικής έχει επιβληθεί από τις πολυεθνικές βιομηχανίες ως ένας ασφαλής τρόπος για τον έλεγχο της αγοράς, με τους άλλους πολιτισμούς σε ρόλο επικουρικό και μάλλον τουριστικό· έτσι, για την ποικιλία.Οι μεγάλες

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-31764664135953553542008-04-24T12:00:00.004+03:002008-12-10T13:13:05.264+02:00

Θα μπορούσε να είναι και στο κλίμα των ημερών αυτό που θέλω να πω. Υπάρχουν στιγμές που μερικοί από μας στεκόμαστε έξω από τα πράγματα και παρακολουθούμε χωρίς τη δυνατότητα να αντιδράσουμε ή χωρίς την επιθυμία να συμμετέχουμε σ' αυτά. Σε κάθε περίπτωση, γινόμαστε παρατηρητές· μα πάντα εκούσια.Δε θα ήθελα να ασκήσω καμία κριτική και δε θα κρίνω αν αυτό είναι καλό ή κακό, επιτηδευμένο ή

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-64178148143642623572008-04-22T19:00:00.008+03:002008-12-10T13:13:05.500+02:00

Μου πήρε ένα εικοσιτετράωρο να αποφασίσω τι μουσικές να βάλω στο ιστολόγιο εν όψει των ημερών, έκανα κύκλους και κύκλους... και τελικά κατέληξα σε πράγματα γνωστά και αγαπημένα. Η Εβδομάδα των Παθών ήταν ανέκαθεν αγαπημένη εβδομάδα για μένα – τουλάχιστον μουσικά. Όλοι ξαφνικά ανακάλυπταν την «πραγματική μουσική» και γέμιζε ο τόπος από ήχους ενδιαφέροντες! Τα τελευταία χρόνια μπήκε στο παιχνίδι

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-6605805659494465902008-04-04T02:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:05.692+02:00

Χορωδίες, φωνητικά σύνολα, «ορχήστρες φωνών»... Γέμισε ο τόπος με δαύτα! Κάθε ωδείο, κάθε σχολείο, κάθε γειτονιά, κάθε εκκλησία έχει κι από ένα! Ναι, για την Ελλάδα μιλάω. Βέβαια, το έργο σε καθένα απ' αυτά δεν έχει καμία σχέση με εκείνο που εσείς, οι κοσμογυρισμένοι, έχετε στο μυαλό σας και συνήθως χαρακτηρίζεται με την καταχρηστική έννοια του όρου «ερασιτεχνικό». Στη συνείδηση όμως των

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-69603609025544136442008-03-18T22:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:05.830+02:00

Το τραγούδι δεν είναι σύνθημα ή πράξη εκτονώσεως. Ούτε μαστίχα για το στόμα αθλητικών εφήβων ή συντροφιά νυχτερινή για οδηγούς ταξί και φορτηγών. Είναι μια σχέση υπεύθυνη, μια πράξη ερωτική ανάμεσά μας που μας αποκαλύπτει. Τελετουργία που απαιτεί, τόσο από σάς όσο κι από μένα, μια προετοιμασία θρησκευτική, επίμονη άσκηση γνώσης και αθωότητας, αποκαλύψεως και ανιχνεύσεως, μνήμης και προφητείας.Το

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-71064274639027118422008-02-23T01:00:00.005+02:002008-12-10T13:13:06.160+02:00

Πέρασε καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι σε τούτο εδώ το blog... Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μου που δε θέλω να πω πολλά· ή δεν έχω να πω πολλά. Και προτιμώ να είμαι σιωπηλός.Πέρασε καιρός κι από τότε που ανακάλυψα κάποιους πραγματικά ωραίους δίσκους, κάποιες ωραίες καινούριες ερμηνείες... Χάθηκα κυριολεκτικά σήμερα το απόγευμα σε ήχους και φωνές ιδανικές· ιδανικές σύμφωνα με τα δικά

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-41252968205463197832008-01-25T21:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:06.422+02:00

Και ατάλαντοι και βολεμένοι! Ο συνδυασμός που σκοτώνει!!! :) Όλοι τους ξέρουμε· όλοι τους έχουμε συναντήσει. Κυκλοφορούν απροκάλυπτα σε κάθε τομέα της επαγγελματικής ζωής. Ενίοτε το παίζουν και ειδήμονες, μάλιστα... ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥΣ!!!Αχ..., επιτρέψτε μου να γίνω λίγο κακός· για σήμερα μόνο. Δε θα μιλήσω για την αφορμή· δεν έχει σημασία, άλλωστε. Στο δικό μου μυαλό τριγυρίζουν διάφορα παραδείγματα —

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-19628523334751573532008-01-19T13:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:06.584+02:00

Μην καταπιαστείτε με το φορεματάκι και το μπουτάκι· αυτά είναι κόλπα του σατανά για το μάρκετινγκ! Η εικονιζόμενη κυρία έχει να μας πει πολλά περισσότερα. Η βρετανίδα βιολονίστρια Tasmin Little είναι μια ανερχόμενη δύναμη διεθνώς. Το βιογραφικό της είναι ήδη πλούσιο και οι μέχρι τώρα συνεργασίες της εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.Η Tasmin, όμως, προχωρά λιγάκι παραπέρα... Αναφέρει χαρακτηριστικά:Η

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-22860165659824148822008-01-09T23:30:00.000+02:002008-12-10T13:13:06.703+02:00

Περίεργους συνειρμούς που μπορεί να κάνει το μυαλό απολαμβάνοντας τις αλκυονίδες ημέρες, ειδικά φέτος που έσκασαν μύτη τόσο... συνωμοτικά! Βέβαια —για να πω την πάσα αλήθεια— το φιτίλι για τον συνειρμό ανήκει σε αγαπημένη μου blogger (που γενικά επιθυμεί να μην την πολυδιαφημίζω...) και οφείλω —έστω και έτσι— να της τον αφιερώσω τουλάχιστον.Δυσεύρετη ταινία και σχετικά δυσεύρετο soundtrack αυτό

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-9699837623870391162008-01-06T22:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:06.869+02:00

Ημέρα εξαγνισμού και φώτισης σήμερα..., κι εγώ επιλέγω να ξορκίσω μονομιάς όλα τα ανομήματα ημών, ωσάν κοινών καλικάντζαρων! Και για να προλάβω το επικριτικό βλέμμα σας, σπεύδω να χρησιμοποιήσω πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Ιδού, το λοιπόν, τα κατά nicon επτά θανάσιμα αμαρτήματα ημών των τραγουδιστών, κλασικών και μη:Λαγνεία | LuxuriaΓουστάρουμε τη φωνή μας. Ω ναι, τη γουστάρουμε ΠΟΛΥ! Αγνοούμε το

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-8828955067595698422007-12-30T20:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:07.059+02:00

Ένας χρόνος παραπάνω... Ε, και τι έγινε; Πράγματα που περίμενες να αλλάξεις δεν τα άλλαξες. Πράγματα που υποσχέθηκες στον εαυτό σου... εν μέρει τα τήρησες...Επιθύμησες, όμως, πολλά. Πάλεψες γι' αυτά..; Ή περίμενες να έρθουν μόνα τους...;Όλοι κάποια στιγμή κάνουμε τον απολογισμό μας. Μερικοί διαλέγουμε ημερομηνίες γι' αυτό. Τι βολικό! Μήπως κάτι τέτοιο θα έπρεπε να συμβαίνει καθημερινά και όχι κατ

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-68915550518844226162007-12-26T13:30:00.000+02:002007-12-26T21:46:57.791+02:00

Ο μουσικός —εξ' ορισμού— είναι πλασμένος για να δίνει, όχι για να παίρνει...Για του λόγου το αληθές, ακούστε το παραπάνω εναρκτήριο χορικό του Ορατορίου των Χριστουγέννων του Μπαχ στη δημοφιλή ερμηνεία του Gardiner και μετά το ίδιο κομμάτι σε μία πρόβα (αγνώστων στοιχείων), με την κάμερα και το μικρόφωνο να δίνουν αρκετά γλαφυρά τη «λειψή» αίσθηση της μουσικής από την πλευρά —π.χ.— ενός

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-76334805080556896592007-12-23T18:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:07.269+02:00

Είναι νύχτα. Ο ανάπηρος μικρός βοσκός Αμάλ κάθεται έξω από την καλύβα του, όπου μένει με τη μητέρα του, και παίζει φλογέρα. Δίπλα του έχει αφημένο το δεκανίκι του, που τον βοηθάει να περπατά. Ενώ παίζει, παρατηρεί στον ουρανό ένα μεγάλο και ασυνήθιστα λαμπερό αστέρι. Ο Αμάλ φωνάζει τη μητέρα του να δει αυτό το παράξενο, «μεγάλο σαν παράθυρο», άστρο. Αλλά εκείνη, που νομίζει ότι ο γιος της λέει

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-6736133549744929162007-12-15T01:30:00.000+02:002008-12-10T13:13:07.438+02:00

Πολλά πράγματα θεωρούνται αυτονόητα στο τραγούδι. Και δεν είναι!Όλοι εμείς που έχουμε διδαχτεί την αποκαλούμενη κλασική φωνητική τοποθέτηση —αυτοχρισθέντες απόγονοι των γενεών του bel canto— είμαστε κολλημένοι (άρα και ασφαλείς) μ' έναν συγκεκριμένο τρόπο· συνήθως και μ' ένα στυλ. Πολλές φορές δε δεχόμαστε ακόμα και τις παρεμφερείς τεχνικά και υφολογικά «σχολές» του θεατρικού τραγουδιού ή του

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-72460119055930421652007-12-09T23:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:07.655+02:00

Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι... πόσες και πόσες φορές η θλίψη δεν έφερε τη δημιουργία...;Πάνω στη θλίψη δε χτίστηκε ο κόσμος...; Πάνω στη θλίψη δε χτίστηκε η μουσική...;Ή μήπως πάνω στη χαρά...;[...]John Dowland: Lachrimae or Seaven Teares, for 5 viols/violins & lute – Lachrimae antiquae (Jordi Savall).Δανείστηκα μόνο τον τίτλο για το σημερινό post. Στο υπόβαθρο ακούγεται το Truman Sleeps του Philip

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-4237842358410150372007-12-06T16:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:07.788+02:00

Αν και ως Νίκων θα όφειλα να εορτάζω στις 26 Νοεμβρίου και ουχί σήμερον, εντούτοις —και κατόπιν απαιτήσεως των λατρευτών συνιστολόγων (co-bloggers)— δέχομαι με περισσή χαρά τις ευχές και σας προσφέρω ένα ψηφιακό κατιτίς.Κι επειδή τα παραπάνω γλυκίσματα δε φτάνουν παρά να ικανοποιήσουν μονάχα τη λαίμαργη όρασή σας, αφιερώνω σε όλους σας μία αγαπημένη μουσική που ξαναθυμήθηκα χτες μετά από

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-1182686605626124712007-12-01T23:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:08.168+02:00

Ορισμένες μουσικές είναι εξαρτησιογόνες. Τις βάζεις στο repeat και δεν τις χορταίνεις· κι όταν «φτιαχτείς», θέλεις κι άλλες, κι άλλες – εφάμιλλες ή πιο ισχυρές. Γίνεσαι ένας τοξικομανής· γιατί οι «ουσίες» της μουσικής είναι γλυκιές και άκρως τοξικές! Μεταλλάσσουν ανεπιστρεπτί την καρδιά σου, την ψυχή και το μυαλό σου... Τίποτα πια δε φαίνεται ίδιο!Κάποια στιγμή, οι «μουσικές ουσίες» που μπορείς

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-83398093863313613842007-11-24T23:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:08.446+02:00

Carpe Diem! Seize the day, lads! Make your lives extraordinary!Carpe Diem! Αδράξτε την ημέρα, λεβέντες! Κάντε τις ζωές σας εξαιρετικές!—John Keating (Robin Williams), στην ταινία Dead Poets Society (Ο κύκλος των χαμένων ποιητών) του Peter Weir.Γεννηθήκαμε τραγουδώντας. Κανείς δε μας έδειξε πώς! Μόνοι μας βρήκαμε τον τρόπο, όπως και για να μιλήσουμε. Μόνοι μας βρήκαμε τις νότες, τις κλίμακες, τις

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-15492976107160271652007-11-22T23:30:00.000+02:002007-11-23T00:11:15.360+02:00

Το βίντεο είναι παλιούτσικο (και ταλαιπωρημένο), αλλά σήμερα είμαι σε μεγάλα κέφια και δεν το χορταίνω!Η εκπληκτική Natalie Dessay, που ξεκίνησε ως ηθοποιός (!) πριν την κερδίσει η όπερα, τραγουδά Tornami a vagheggiar από την Alcina του Handel. Συνοδεύουν οι —επίσης αγαπημένοι— Les Arts Florissants του William Christie (Παρίσι, 1999).

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-68721917241355122582007-11-18T21:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:08.737+02:00

Θεωρία της Μουσικής: «Ε, εντάξει...» λένε οι περισσότεροι μουσικοί (ειδικά οι τραγουδιστές!) και την προσπερνούν, τόσο ως μαθητές, όσο και αργότερα ως καθηγητές. Οι πρώτοι τη βλέπουν ως το τυπικό, το αναγκαίο κακό μιας αποστειρωμένης μουσικής πράξης. Οι δεύτεροι ως ελαφρύ ξεκίνημα ή ως ξεπεσμό στην καριέρα τους (όταν δεν τους αναθέτουν πια τα βαρύγδουπα μαθήματα της Αρμονίας ή της Αντίστιξης).

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-51896032259009352892007-11-14T20:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:08.895+02:00

ΘΥΜΩΝΩ. Θυμώνω πολύ. Θυμώνω πολύ όταν βλέπω μουσικούς να αγνοούν τις επιθυμίες των συνθετών επειδή απλά «δεν τους βολεύει»... Και ειδικά όταν αυτοί λέγονται «μαέστροι» και βαφτίζουν την αυθαιρεσία «άποψη»!Και καλά, το συνθέτη δεν τον σέβονται. Το κοινό τους όμως...; Δεν το υπολογίζουν...; Δεν τους ενδιαφέρει ποτέ αν αυτό που θα βγει να είναι γνήσιο και αληθινό;...Ή μήπως απλά ζούνε στην κοσμάρα

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-47938714292010359112007-11-11T01:30:00.000+02:002008-12-10T13:13:10.264+02:00

I could compare my music to white light which contains all colours. Only a prism can divide the colours and make them appear; this prism could be the spirit of the listener.Θα μπορούσα να συγκρίνω τη μουσική μου με το λευκό φως, που εμπεριέχει όλα τα χρώματα. Μόνο ένα πρίσμα μπορεί να διαχωρίσει τα χρώματα και να τα κάνει να ξεπροβάλλουν· τέτοιο πρίσμα θα μπορούσε να είναι το πνεύμα του ακροατή.—

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-91385736420661754852007-11-07T14:10:00.000+02:002007-11-07T14:16:09.117+02:00

Μα... υπάρχει τίποτε καλύτερο απ' το σεξ...; Κι όμως, για τους μουσικούς υπάρχει και δεν είναι άλλο από αυτή την ιδιαίτερη επαφή που έχουν δύο μουσικοί όταν παίζουν μαζί. Είναι κάποιες στιγμές —κι όχι απαραίτητα σε συναυλίες— που ένας μουσικός μπορεί να μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή του άλλου, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, κοινωνικής σχέσης ή χρόνου γνωριμίας· στιγμές μαγικές που κάθε μουσικός έχει

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-67675685404823696952007-11-02T01:00:00.000+02:002008-12-10T13:13:10.597+02:00

Αναρωτιόμαστε πολλές φορές, εμείς οι τραγουδιστές, γιατί το κοινό δε μας δίνει τη σημασία που θα θέλαμε. Ας μην κρυβόμαστε, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις σε μας ή σε συναδέλφους που το κοινό δεν εκστασιάζεται όπως θα περιμέναμε αλλά απλά αρκείται σε φιλοφρονήσεις και ορισμένους τεχνικούς χαρακτηρισμούς προκειμένου να κρύψει τη βαρεμάρα του γι' αυτά που άκουσε. Δε μιλώ για τους συναδέλφους που

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-22203831083743824532007-10-27T17:30:00.000+03:002008-12-10T13:13:10.855+02:00

Ο Antoine Marchand δεν είναι συνθέτης, ούτε ερμηνευτής – ούτε καν Γάλλος. Έχει όμως site! Το Antoine Marchand δεν είναι τίποτε περισσότερο από τη γαλλική μετάφραση του ονόματος του Ολλανδού μαέστρου, τσεμπαλίστα και οργανίστα Ton [Anton] Koopman!!!Το μεγάλο δάσκαλο της μπαρόκ μουσικής έτυχε να γνωρίσω από κοντά και σας διαβεβαιώ ότι δεν είχε τον παραμικρό λόγο να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο. Η ιστορία

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-39702088236270867262007-10-25T17:00:00.000+03:002007-10-25T18:48:21.354+03:00

Youtube autoplay accessibility linkΤο παραπάνω βίντεο αφιερώνεται με αγάπη στους φίλους που χρόνια προσπαθούν να κάνουν τα ντραμς με το στόμα – αλλά και σε όσους ζορίζονται με τη «φωνητική τοποθέτηση» και τα «περίεργα φωνήματα»...Καλωσήρθατε στο μαγικό κόσμο του beatboxing!!![ΤΡΕΜΕ BOBBY McFERRIN!!! ;-) ]Περισσότερα βίντεο εδώ. Μαθήματα εδώ!

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-45416648081861159742007-10-19T16:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:11.113+02:00

Από μέρες ήθελα να μιλήσω για το αιώνιο ζήτημα που απασχολεί γενιές λυρικών τραγουδιστών... Μη σας πω από χρόνια! Σε κάθε στιγμή της μουσικής ζωής ενός τραγουδιστή ξεπροβάλλουν διαρκώς οι ίδιοι και οι ίδιοι προβληματισμοί: «πώς θα το προφέρω;», «προς θα το ερμηνεύσω;» – «πώς θα είμαι σίγουρος ότι το κάνω σωστά...;».Εάν κάποιος ζει στην κεντροδυτική Ευρώπη, έχει συχνά την ευκαιρία να τραγουδά

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-84220999487425374242007-10-13T23:00:00.000+03:002007-11-14T20:13:25.596+02:00

Youtube autoplay accessibility linkΤους διαγωνισμούς τους σιχαίνομαι. Ειδικά εκείνους που γίνονται μονάχα «για το θεαθήναι». Ποτέ μου δεν κατάλαβα σε τι βοηθάει την τέχνη μία αναμέτρηση για κάποιο βραβείο. Πώς μπορεί κανείς να συγκρίνει δύο ή περισσότερους καλλιτέχνες, αφού η τέχνη που παράγουν δε μπορεί να είναι αγαθό μετρήσιμο; Και τι νόημα θα είχε αυτό; Για την ανάδειξη νέων προσώπων θα

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-56550163021991406782007-10-09T22:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:11.357+02:00

[Καραβάτζιο: «Οι μουσικοί»]Η ώρα πάει ακριβώς και οι χορωδοί παίρνουν τις θέσεις τους στη μικρή αίθουσα της πρόβας. Οι παρτιτούρες δεν έχουν μοιραστεί ακόμη. Ο μαέστρος προτείνει ένα σύντομο ζέσταμα. Έτσι κι αλλιώς πάντα είναι απαραίτητο ένα ζέσταμα, το ξέρει καλά – πόσο μάλλον όταν η πρόβα γίνεται πρωί. Το περίεργο είναι ότι ο ίδιος δεν το τηρεί πάντα αυτό – συνήθως μόνο όταν το έργο ξεκινά με

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-58011281193895791162007-10-06T04:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:11.526+02:00

Πόσο «μικρός» μπορεί να γίνει ένας ερμηνευτής...; Πόσο...;Πόσα «άλλοθι» μπορεί να δώσει μια παρτιτούρα...; Πόσα...;Πόση μουσική μπορεί να χωρέσει σ' ένα χαρτί;Και πόση σ' ένα μυαλό...;Απ' όσο γνωρίζω —και διορθώστε με αν κάνω λάθος— η μουσική γραφή ξεκίνησε ως μέσο υπενθύμισης και πρακτικής διανομής της έμπνευσης του συνθέτη. Παλιότερα, οι ιδιότητες του συνθέτη και του ερμηνευτή δεν ήταν

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-86055672474017315282007-09-29T22:00:00.000+03:002007-11-14T20:14:06.815+02:00

Youtube autoplay accessibility linkΘέλετε να βγείτε για σαββατόβραδο; Μήπως εσείς θα προτιμούσατε ένα ρεσιτάλ μουσικής δωματίου ενώ το έτερόν σας ήμισυ τρελαίνεται για θριλεράκι στο multiplex της περιοχής;;; Κανένα πρόβλημα! Το παραπάνω trailer θα σας δείξει πώς μπορείτε να τα συνδυάσετε επιτυχώς!!! :-)Απολαύστε μια «κλασική συναυλία» όπως δεν την έχετε ξαναματαδεί...!Περισσότερα βίντεο |

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-2968102817098694992007-09-27T21:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.220+02:00

Το κομμάτι που ακούτε ήδη από χτες δεν είναι μπαρόκ. Τσαϊκόφσκι είναι! Υπεύθυνος για το «έγκλημα» (;) ο Θεόδωρος Κουρεντζής. Το «τρομερό παιδί της Ρωσίας» —όπως τον αποκαλεί ο διεθνής τύπος— έχει ταράξει για τα καλά τα νερά της κλασικής σκηνής. Οι κριτικοί διχάζονται – συχνά τον αποκαλούν αναρχικό, ωραιοπαθή, ιδιοφυΐα. Το κοινό τον λατρεύει. Οι γυναίκες τρελαίνονται με την πάρτη του! Εκείνος...

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-25366037131215462242007-09-21T20:00:00.000+03:002007-09-21T20:11:02.633+03:00

Youtube autoplay accessibility link...ο οργασμός!!! :-)

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-18515128943744166842007-09-17T09:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.371+02:00

Τον Yann Tiersen τον ξέρετε; Τον ξέρετε. Είναι αυτός που έγραψε τη μουσική της Amélie. Πρόκειται για σπουδαγμένο μουσικό, με κλασική παιδεία – κι όμως, δίνει την εντύπωση πως είναι αυτοδίδακτος! Γιατί άραγε...;Ο Tiersen ξέφυγε από το «σύστημα» και προχώρησε. Δεν τον ενδιέφερε αν η μουσική που θα δημιουργούσε θα λεγόταν «κλασική». Δεν τον ενδιέφερε καν να βάλει μια ταμπέλα σ' αυτό που έκανε. Ούτε

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-293738038775320632007-09-15T00:15:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.497+02:00

Επιλέγουμε τις φωνές με το συναίσθημα. Διαλέγουμε να ακούσουμε ή να συνεργαστούμε με φωνές φίλων και γνωστών, συγγενών εξ αίματος ή εξ αγχιστείας. Δεν είναι κακό.Νιώθουμε καλύτερα εάν λειτουργήσουμε συναισθηματικά. Συν τοις άλλοις, υπάρχει και η δεδομένη ανταπόκριση της άλλης πλευράς. Το αποτέλεσμα έχει εξ ορισμού μια ζεστασιά κι έναν οικείο, κατανοητό κώδικα επικοινωνίας.Φτάνει αυτό;Εάν θέλουμε

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-47288904636666984202007-09-10T21:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.590+02:00

Χτες ήμουν μάρτυρας μιας καλής συναυλίας. Μάρτυρας εκ των έσω – όχι ως ακροατής αλλά ως συμμετέχων. Μια καλή συναυλία είναι πάντα μια καλή συναυλία. Δεν είναι το όνειρο μιας ζωής, είναι όμως μια ευκαιρία ανάτασης. Μια καλή συναυλία δε μπορεί να είναι ιδανική – έχει σαφώς τα τρωτά της αλλά δεν είναι εκείνα που τελικά σου μένουν.Θα μπορούσα να γράψω μια μακροσκελή κριτική. Αντ' αυτής, θα σταθώ

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-65178377061787262982007-09-06T08:30:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.757+02:00

Την τελευταία πνοή άφησε ο φημισμένος τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι.Βιογραφικό | Ιστοσελίδα | Βίντεο

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-61007984215035235082007-09-05T23:30:00.000+03:002008-01-25T17:48:36.626+02:00

Η μουσική που ακούγεται στο υπόβαθρο παρέχεται μέσω ενός μικρού flash player (εναλλάσσονται διάφοροι τύποι από ποικίλους παρόχους κατά καιρούς...) και ενεργοποιείται αυτόματα (auto-play) κάθε φορά που ανοίγει μια σελίδα του blog. Ενδέχεται να επαναλαμβάνεται ατέρμονα (auto-repeat).To music player αυτό βρίσκεται στην ενότητα υπό τον τίτλο "οι «δανεικές» φωνές" (δεξιά στήλη, κάπου προς τα κάτω...).

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-31738317640008037882007-09-05T23:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:12.915+02:00

Πολλοί από σας έχετε ήδη επισκεφτεί το ιστολόγιό μου αλλά —όντας καινούριοι στη λεγόμενη μπλογκόσφαιρα— δεν έχετε καταλάβει πώς ακριβώς μπορείτε να μπείτε στη συζήτηση. Ιδού, λοιπόν, μερικές σύντομες οδηγίες:Κάτω από κάθε νέα δημοσίευση (ανάρτηση, post) θα βρείτε έναν σύνδεσμο που αναφέρει τον αριθμό των σχολίων (comments). Πατώντας τον, μεταφέρεστε στη σελίδα σχολιασμού για το συγκεκριμένο post.

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-62062173464042663212007-09-02T15:00:00.000+03:002007-11-14T20:14:59.684+02:00

Youtube autoplay accessibility linkΈχουμε ένα βίτσιο εμείς οι κλασικοί τραγουδιστές, ένα πρωτότυπο βίτσιο: δίνουμε όλο μας το βάρος στην τεχνική και ό,τι περισσέψει στην ερμηνεία. Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος! Μας δικαιολογώ, βέβαια. Η τεχνική είναι το πιο θολό και χρονοβόρο κομμάτι της μελέτης μας και είναι απολύτως λογικό να παίρνει κάποια στιγμή το πάνω χέρι.Όταν δε τα έργα είναι

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-61651215388766213152007-09-02T13:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:13.064+02:00

Καλημέρα σε όλους και όλες!Όσοι εκ των τραγουδιστών αρχίζετε να ανακαλύπτετε αυτό το ιστολόγιο, δε θα ήταν καθόλου άσχημα να συμμετέχατε και στη δημοσκόπηση που θα βρείτε λίγο παρακάτω, στο δεξί μέρος της σελίδας. Όχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά για να ξέρουμε πόσοι μαζευόμαστε εδώ μέσα...Υ.Γ.: Όχι, δεν είμαι τόσο όμορφος όσο ο νεαρός της φωτογραφίας... Έχω όμως κι εγώ διαπασών! ;-)

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-275388713218645765.post-29953217153471820382007-09-01T12:00:00.000+03:002008-12-10T13:13:13.305+02:00

Μα υπάρχουν ιδανικές φωνές...; Γιατί αγαπημένες υπάρχουν, ασφαλώς. Δανείστηκα για τον τίτλο του ιστολογίου μου (blog) έναν στίχο του Καβάφη. Όχι, δεν είμαι ιδιαίτερα βιβλιοφάγος, ούτε οι φωνές για τις οποίες μιλώ έχουν (άμεση τουλάχιστον) σχέση μ' εκείνες του ποιήματος. Συνάντησα τις «Φωνές» του Καβάφη μελοποιημένες, στη χορωδία όπου εργάζομαι. Η σύνθεση ανήκε στο Νέστορα Ταίηλορ και ήταν

niconhttp://www.blogger.com/profile/11651550806480623791noreply@blogger.com2